domingo 20 novembro 2022

REGRESA A CARREIRA DE SAN MARTIÑO DE TODA A VIDA, ECOROA A NUNO COSTA E JOSELYN BREA (Fonte: www.laregiones.es)

Ata o ceo portouse ben. Nin choiva, nin vento nin demasiado frío. Unha contorna perfecta para que a San Martiño volvese brillar unha edición máis. E xa van 45. A decana das carreiras populares de Galicia luciu sen restricións. Catro carreiras e todas as idades para unha festa á que se uniu o numeroso público que brindou o seu apoio aos atletas durante todo o percorrido. 

Os primeiros en abrir fogo, os absolutos. Coas esperanzas ourensás en Alejandro Fernández reducidas polos problemas físicos pasados, o ramallete de favoritos abríase. Pero non tardou demasiado o portugués Nuno Costa (SD Compostela) en acaparar os focos. Sabía o que era gañar en Ourense e o ano pasado tirou ao pau cun segundo posto. Non dubidou. Puxo velocidade de cruceiro desde o quilómetro 2 e foi deixando rivais atrás. No ecuador da proba, aos cinco quilómetros, xa avantaxaba en 18 segundos aos seus máis inmediatos perseguidores, Jorge Puig (Atletismo Santiago) e Anxo Castro (Vicky Foods). 

Costa non deu opción. Seguiu apertando e puido enfilar a recta de meta con tempo para celebrar parando o crono en 30:19. Por detrás, Puig marcou un 30:32 que lle serviu para gañar un man a man contra un Esteban Iglesia (Lucus) que foi de menos a máis para subirse ao podio.

Non houbo que esperar demasiado para aplaudir á gañadora feminina. A favorita, Joselyn Brea (ADA Calviá), cumpriu coas quinielas. Gañou en 2019, hai 12 meses foi segunda e agora volveuse a subir todo o máis alto do podio cunha marca de 33:25. Escoltárona nos postos de honra Alice Finot (Ponteareas) con 34:19 e María Cedrón (Adas Cupa) con 36:25.

Premios e ovación tamén para os primeiros ourensáns. Rubén Diz e Begoña Domínguez, ambos os do Ourense Atletismo, levaron a honra e os aplausos.


E Alejandro Fernández? O seis veces gañador da máis popular das populares tirou de decoro, foi mellorando sensacións e terminou noveno. Xa pensa en recuperar o cetro na seguinte edición. Pero nesta 45 o acento é portugués e venezolano. Nuno Costa e Joselyn Brea dominaron con man de ferro para volver inscribir o seu nome no cadro de honra da San Martiño. Que non é pouca cousa.

"Feliz por gañar"
O portugués Nuno Costa dominou de principio a fin a carreira absoluta nunha proba que “sempre require moito esforzo. No quilómetro 2 apertei para tentar gañar métaa volante (quilómetro 5, a metade de proba) e unha vez conseguido ese obxectivo  e vendo que tiña unha boa vantaxe, seguín tirando ata a meta. Relax? Non, é certo que durante moito tempo tiven a carreira controlada, pero non me relaxei totalmente porque ademais de gañar, se podo hai que dar espectáculo”.

Costa, integrante da SD Compostela, mostrábase “moi contento”, non só pola vitoria, senón “porque Ourense é a miña segunda cidade. Levo tres anos traballando aquí co camión polas noites e teño moitos amigos e moita xente que me quere. Esta vitoria é para min e para todos eles, para a miña familia e para toda esa xente que me apoia”.

Os cara a cara #ante o local Alejandro Fernández son xa historia desta proba, aínda que onte o ourensán estaba lesionado e non puido loitar polo título. “É sempre un pracer competir á beira de Alejandro. Foi unha pena que esta vez non puidese estar ao seu mellor nivel por culpa dunha lesión, pero o atletismo é así. Só espero que se recupere moi pronto. Sei que se alegra por min, como eu alégrome cando gaña el. Tamén lle dedico o triunfo e oxalá se recupere”.

"Corrín moito ao principio"
A hispano-venezolana Joselyn Brea mostrábase “moi feliz” nada máis cruzar a liña de meta como gañadora absoluta feminina desta 45 edición da San Martiño. “Estou moi contenta porque logrei sacarme a espiña do segundo posto do ano pasado (en 2021 só foi superada pola etíope-bareiní Kalkidan Gezahegne, que chegou a Ourense como plusmarquista mundial de 10 quilómetros en roteiro). Esta é unha carreira moi bonita e por iso é un pracer deixar a túa pegada como gañadora aquí”.

A líder feminino recoñece que a hora de roteiro na carreira “saíu perfecta. A estratexia era correr moito os cinco primeiros quilómetros. Puiden seguir a un grupo de mozos e despois, cando xa tiña vantaxe, deixeinos ir. Xa tiña unha boa vantaxe e tiven tempo para gozar do público, que en Ourense sempre é moi especial. Hai moitísima xente animando por todo o percorrido, iso é o que fai especial á San Martiño. A xente achega moita calor ao atleta e iso sempre se agradece”.

A gañadora finaliza falando do meteorolóxico e o futuro do atletismo, os mozos. “Foi un día perfecto. Non choveu e non fixo frío, polo que se puido facer un bo quecemento. Unha carreira perfecta neste sentido, o que agradecen tamén os nenos. As carreiras de menores son especiais, ves aos nenos gozar do atletismo”.