sábado 02 maio 2020

CHEGOU O DÍA: PREPARADOS, LISTOS, E Á RÚA, PERO CON PRECAUCIÓN. (Fonte www.dxtcampeon.com)

Chegou o día!!. Os deportistas en xeral e “ runners” en particular reencóntranse hoxe sábado coa rúa, o momento máis esperado desde que a pandemia encerrounos a todos o pasado 14 de marzo. Momentos emocionantes, para gozar da liberdade, que non deben ir exentos de precaucións xa que un exceso de ímpeto poderá transformar a festa nun problema físico. 

Martín Fiz (Vitoria, 57 anos), campión do Mundo de maratón (1995) e de Europa (1994), primeiro atleta do mundo en gañar, na categoría de veteranos/máster os seis maratóns máis importantes do planeta, os ‘ Six  Majors’, anima aos corredores para que gocen da liberdade de volver correr polas rúas da súa cidade, pero advirte do risco de forzar máis da conta. O obxectivo debe ser, subliña, “gozar”. 
“Mañá -por hoxe- máis que facer unha actividade física, debemos sentirnos libres, correr en liña recta, vivir ese momento de liberación. Non hai que saír como os touros en San Fermín, senón gozar do adestramento. Xa é un fito volver ao exterior”. 

Fiz, un auténtico activista do atletismo popular, sinala que para empezar só hai que poñer o cronómetro para ver a hora de saída e chegada. “Hai que rodar suave, saber xestionar ese momento que nos permite correr en liberdade para gozar, ante todo sentirse ben”. 
Tamén recomenda o campión vitoriano estirar antes e despois do adestramento, coidar os xiros para evitar lesións nas articulacións e mirar detalles como o desgaste das zapatillas. O persoal de tropa xa está listo para aproveitar ese primeiro momento de gloria na franxa entre as 6 e as 10 da mañá. Todos coñecen as normas de seguridade e as condicións anunciadas polas autoridades sanitarias. Acabáronse as carreiras polos corredores, terrazas e salóns das casas. Todos á rúa, pero con cabeza. 
A Sagrario, madrileña de  Chamberí, “de máis de 50 anos”, xa se lle quedaron pequenos os 20 metros, corredor incluído, que cada día percorre unha e outra vez ata completar unha hora de carreira e case 8 quilómetros. 

Esta “ forrest  gump”, como a chaman os seus compañeiros de traballo cando cada día dálles os bos días no chat coa marca conseguida,

está a desexar que chegue o día. E non só para correr pola rúa, senón para  calzarse a zapatillas de  running porque en casa corre con calcetín gordo para non molestar aos veciños de abaixo.