venres 19 outubro 2018

A TODOS OS ATLETAS GUSTARÍALLES TER NO SEU PALMARÉS A PEDESTRE (Fonte: www.wlcorreogallego.es)

Moitos lle sinalan como o principal favorito. O seu crono na Coruña10 que gañou hai apenas unhas semanas, por baixo dos 30 minutos (29:57), e ese xene combativo que lle devolveu tras varios anos de ausencia ao grupo de candidatos a case todo dentro do  fondismo galego, colócanlle nunha situación privilexiada para levar, despois de varios intentos errados, o triunfo na Carreira Pedestre Popular de Santiago do día 28. Pero se alguén sabe o que custa gañar é Alejandro Fernández (8-8-1985, Ourense).

"Ao final o tema de que a xente che dea como favorito nunha carreira está ben, porque quere dicir que o teu estado de forma ou os teus últimos resultados demostraron que podes estar aí e sempre é algo positivo. Fixeches méritos ata agora para estar nesa quiniela, pero isto do favoritismo é para a galería porque non garante absolutamente nada. Fun outros anos tamén de favorito e ao final nunca puiden gañar en Santiago", asume.

O seu crono na cita herculina lle  insufló fe para este novo reto pois "baixar dos 30 minutos é interesante e non mo esperaba", por iso confesa sen reparos que atravesa unha época na que "me estou atopando ben e creo que poderei ser competitivo en Santiago". Porque quere quitarse a espiña. Un abandono na pasada edición por culpa dunha lesión no talón de Aquiles, e catro segundos postos no anteriores cinco edicións son unha bagaxe demasiada negativo para tanto esforzo. "Por unhas cousas ou por outras nunca puiden gañar pero é verdade que o circuíto tampouco é que me vaia moi ben. A min véñenme mellor os máis chairos, onde se pode coller un ritmo constante, e Santiago é totalmente o contrario, é unha carreira  rompepiernas, onde ou sobes ou baixas pero realmente zonas chairas hai  poquitas por non dicir ningunha", analiza e engade: "Se a iso súmaslle que tiven un pouco de mala sorte algún ano, outros me gañou ao  esprín Lolo sacándome un segundo ou dous, outro parecía que estaba aí e Nuno Costa tamén me rematou nos últimos quilómetros... aínda que non é que me pase especialmente nada con esta Carreira".


Trátase dunha conta pendente que comparte co seu amigo, o internacional compostelán Pedro Nimo. "Non era consciente de que Pedro non a podía gañar. Con el coincidín algunha vez, un ano que fixen segundo el fixo terceiro, outro tamén se tivo que retirar por unha lesión pero é que ao final a Pedestre é unha carreira con moito nivel e nunca é fácil vencer".

Os seus rivais nesta 41.ª edición semella que serán os de sempre. "Nuno non sei exactamente as súas circunstancias persoais, pero parece que lle está custando un pouco máis que outros anos arrincar a tempada aínda que sempre é un rival para ter en conta. Lolo, sobre todo se a carreira vai amodo, se é unha carreira táctica na que ninguén queira tirar, é un rival  peligrosísimo. Como chegues con el aos últimos quilómetros sabes que che vai a gañar por velocidade punta. Nos últimos quilómetros é un mísil mentres que Nuno é un corredor máis de ritmo, que adoita atacar máis de lonxe", analiza o ourensán.

Cunha longa lista de participacións en probas a nivel nacional e mesmo internacional, Alejandro Fernández salienta o valor da cita que organiza O CORREO GALEGO. "É verdade que ao longo do ano hai unha chea de carreiras pero, con todos os meus respectos a todas e a todos os organizadores, hai carreiras en Galicia como a Pedestre de Santiago, San Martiño, a  Vig- Bay e estes últimos anos Coruña10 que son, por poñer o exemplo do tenis, como un  Grand  Slam, carreiras moi arraigadas, moi multitudinarias e prestixiosas e unha vitoria nelas dáche un plus máis, un pouquiño máis de caché por dicilo dalgunha maneira. Gañar en Santiago é unha vitoria que a todos os atletas gustaríalles ter no seu  palmarés", considera.